فریاد یک کودک زخمی؛ رسوایی یک بی‌توجهی
دیدبان پرس، کودکی بی‌گناه، قربانی حمله‌ی وحشیانه‌ی سگ‌های ولگرد شده است.
اکنون با صورتی تکه‌تکه و روانی زخمی، در بخش عفونی بیمارستان ابوذر اهواز بستری است.
درد جسمی او شاید با دارو آرام گیرد، اما درد بی‌توجهی و بی‌مسئولیتی را چه کسی درمان خواهد کرد؟
پدر این کودک، کارگر روزمزد است؛ نه بیمه‌ای دارد، نه پشتوانه‌ای و نه توان مالی برای جراحی‌های سنگین و درمان‌های تخصصی. خانواده‌ای شریف اما تنها، رها شده در برابر سیستمی که سال‌ها هشدارها را نادیده گرفته و جان کودکان را در برابر هجوم سگ‌های ولگرد بی‌پناه گذاشته است.
این کودک، دیگر تنها یک بیمار نیست؛ او نماد بی‌عدالتی و قربانی مستقیم مدیریت ناکارآمد و قصور دستگاه‌های مسئول است.
جنبه حقوقی و قانونی
اصل ۲۹ قانون اساسی: برخورداری از تأمین اجتماعی، درمان و حمایت در برابر حوادث، حق مسلم هر شهروند است.
ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها و مقررات بهداشت عمومی: شهرداری‌ها و دستگاه‌های ذی‌ربط موظف به پیشگیری و مقابله با تهدیدات علیه سلامت شهروندان‌اند.
قصور و ترک فعل مسئولان در این حادثه آشکار است و دستگاه‌های نظارتی و قضایی مکلف به شناسایی و تعقیب قانونی مقصران می‌باشند.
مطالبه عمومی
ما، جمعی از شهروندان، از تمامی نهادهای مسئول، سازمان‌های مردم‌نهاد، رسانه‌ها و وجدان‌های بیدار جامعه می‌خواهیم:
۱. حمایت فوری و کامل از روند درمان این کودک.
۲. اقدام قاطع و مؤثر برای مدیریت معضل سگ‌های ولگرد.
۳. پیشگیری از تکرار چنین فجایعی که امنیت و سلامت عمومی را تهدید می‌کند.
📢 امروز باید صدای این کودک باشیم؛ زیرا فردا قربانی بعدی ممکن است فرزند من یا تو باشد.
