عماد افروغ، سیاستمدار میگوید حدود یکدهه بود که مصاحبهای سیاسی انجام نداده بودم تا امروز که شما مرا به دامم انداختید؛ مهمترین شاخصهام از دوران نوجوانی تا کنون زیربار زور نرفتن بوده است. سقف مصلحت هر روز پایینتر میآید و دارد گردنم را میشکند و من اهل حقیقتم نه مصلحت. در حوزه معنایی، هم اصولگرا هستم و هم اصلاحطلب اما در عالم سیاست ایران نه اصولگرا و نه اصلاحطلب مرسومم.
به گزارش خبرآنلاین بخش هایی از گفت و گوی افروغ را در ادامه می خوانید:
- جامعه ما طیفی و متکثر است و در چنین جامعهای پذیرفته نیست که سیاستی قطبی و منحصر به اصلاحطلبی و اصولگرایی باشد. قطبیشدن سیاست از روزهای اول انقلاب آغاز شد و همه گروهها در به وجودآمدن چنین فضایی نقش داشتند.
- درباره دولت میرحسین موسوی فارغ از نامها، مجموعه دولت جنگ بهترین عملکرد اقتصادی چهاردهه اخیر را داشته است.
- گرچه مدتی در مرکز مرکز بررسیهای استراتژیک ریاست جمهوری دولت وقت (هاشمی رفسنجانی) کار کردم و آن هم صرفا کار تحقیقاتی اما در مقالهای ۱۷نقد مفصل را به عملکرد هاشمی رفسنجانی مطرح کردم که شاخصترینش آن بود که اقتصاد دولت هاشمی ادامه شبهنوسازی پهلوی بود و هاشمی تمام ریشههای عقبماندگی توسعه را درونزا میدانست و به عوامل بیرونی توجه نداشت.
- بعد از فوت هاشمی به صراحت خطاب به کسانی که علیه هاشمی به تندی سخن میگفتند، میگفتم که گرچه هنوز نقدهایم به او برجاست اما او یکی از ستونهای انقلاب بود و نباید درباره او با بیاحترامی سخن گفت.
- خود خاتمی هم تصویر روشنی از شعار توسعه سیاسی که مطرح میکرد، نداشت و اتفاقا ظرفیتهای زیادی در حوزه توسعه سیاسی از دست رفت؛ اطرافیان خاتمی با سابقه امنیتی نمیتوانستند منادی آزادی باشند.
- احمدینژاد یک فرد سراسر پوپولیست است که در تمام ابعاد ناکارآمد بود. گرچه در دور دوم انتخابات سال۸۴ و صرفا در دوگانه احمدینژاد-هاشمی به دلیل شعارهای احمدینژاد و البته شناختی که از هاشمی داشتم به او رأی دادم که بزرگترین اشتباه زندگیام همین بود.
- به مجرد شروع به کار احمدینژاد انتقادهایم از عملکردهای خودش و دولتش شروع شد تا جایی که حتی رهبری تذکر دادند. اگر به سال۸۴ برگردم، در دور دوم انتخابات رأی سفید خواهم داد.
- روحانی ادامهدهنده سیاستهای هاشمی بود با این تفاوت که هاشمی از نیروهای جوان دوره خودش استفاده میکرد اما روحانی از همان نیروها که دیگر سالخورده شده بودند استفاده کرد. روحانی حتی نتوانست تعریف دقیقی از اصلیترین شعارش یعنی اعتدال سیاسی ارائه دهد.
- اگر روحانی میتوانست شرایط را در حوزه عدالت اقتصادی و اجتماعی طور دیگری رقم بزند، رئیسی روی کار نمیآمد. بهتر بود نامزدهای انتخابات ۱۴۰۰ متکثرتر میبود تا میزان آراء به این میزان کاهش نمییافت.