مهمترین بخش های این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
نگاه آقای رئیسی به مدیریت عرصه اجرایی کشور مبتنی بر اقدامات سریع و فیزیکی برای رفع مشکلات است اما راه حل همه امور را در این شکل و قالب نمی توان دنبال کرد. به طور روشن مسائل اقتصادی پیچیدگی ها و ظرافت های دارند که باید نخست آنها را درنظر گرفت و بعد برای هر موضوع راه حل مطلوب را تعریف کرد اما دولت سیزدهم قدرت درک چنین واقعیتی را ندارد و حتی از نیروهای متخصص در این حوزه ها نیز مشورت نمی گیرد.
دولت در حل مسائل اقتصادی وامانده، آنچه امروز در حوزه اقتصادی اتفاق می افتد، حاصل درماندگی دولت در حل مسائل این حوزه است. در واقع زمام کار از دست دولت در رفته و مثل یک کشتی اسیر طوفان دریایی بی اختیار بر اثر امواج سهمگین بالا و پایین می رود.
در زمان ریاست جمهوری آقای روحانی هم قیمت ارز نوسان می کرد اما اوضاع در کنترل دولت بود و اتاق فکر اقتصاد در دولت او براساس سیاست لیبرالی یا نئولیبرالی طوری فضای بازار را هدایت می کرد تا عرضه و تقاضا همدیگر را کنترل کنند چون باور دولت آقای روحانی این بود که بعد از مدتی تعادل بین عرضه و تقاضا به وجود می آید و وضع بهتر می شود اما در حال حاضر این بالا و پایین رفتن ها هیچ کدام نشان از اراده و کنترل دولت بر اوضاع نیست.
کسانی امروز در دولت هستند که اصلا بلد نیستند و درکی از واقعیت های عرصه اقتصادی ندارند بنابراین زمام کار از دست شان در رفته و برای کنترل اوضاع وامانده اند. شاهدیم قیمت ارز یکدفعه جهشی شد و این اتفاق فشار اجتماعی و سیاسی همچون نمایندگان مجلس و تریبون های نمازجمعه را در پی داشت بنابراین دولت دست و پایش را گم کرد و به بانک مرکزی فشار آورد تا ارز به بازار تزریق کند؛ همین باعث شد دلاری که ۶۰ هزار تومان بالا رفت، به کمتر پنجاه هزار تومان کاهش یابد.
کاهش قیمت ارز موقت است چون مگر دولت چقدر ارز دارد که به بازار تزریق کند. در بلندمدت کنترل بازار مستلزم آن است که دولت مسائل بین المللی را حل کند و از طریق فروش نفت درآمد ارزی به دست آورد. در این صورت جامعه از التهاب بیرون می آید و فضای نگرانی ها برطرف شود. امروز هیچ کس پول نقد نگه نمی دارد، سریع می خواهد این پول را تبدیل به ارز، طلا، خودرو یا ملک تبدیل کند. طبیعتا وقتی نقدینگی به این بازارها وارد می شود تعادل عرضه و تقاضا در آن بازارها به هم می خورد.