《دیدبان مسجدسلیمان 》عصر دیروز خانم زهرا امیری برنده ماه اول مسابقه کتابخوانی با حضور در کافه کنار واقع در خانه کتاب بامداد، جایزه خود را از سردبیر پایگاه خبری دیدبان مسجدسلیمان دریافت نمود.
زهرا امیری ۲۲ ساله و متولد و ساکن شهرستان مسجدسلیمان بوده و تحصیلات ایشان لیسانس مامایی از دانشگاه آزاد اسلامی میباشد.
وی درباره نحوه آشنایی و شرکت در این مسابقه گفت : با آگهی مسابقه در یک گروه محیط زیستی برخورد کردم و از چنین کار فرهنگی جالب بسیار هیجان زده شدم و از طریق کانالهای پایگاه خبری با ادمینها ارتباط گرفتم و چکیده کتاب قلعه حیوانات را ارسال نمودم. بعد از مدتی مدیر مسئول پایگاه خبری با من تماس گرفت و اعلام کردند که چکیده شما عنوان برتر را به خود اختصاص داده است.
ایشان با استقبال از این حرکت فرهنگی مناسب افزود : قبلا هم بسیاری افراد را تشویق به کتابخوانی میکردند؛اما رویه جدید و ابتکار ۲۰ ماه ۲۰ کتاب و اعطاء جایزه برایم بسیار جالب بود.
در اینجا قسمتی از چکیده کتاب قلعه حیوانات اثر جورج اورول نوشته خانم زهرا امیری را میخوانیم :
“آنچه در یک جامعه موجب فرارفتن دغدغه های افراد از سطح نیاز های معمول زندگی میشود بلوغ فکری است.
بلوغی که گاهی از پس یک دوران “گذر” حاصل میشود و گاهی با رهنمون رهبری آگاه تر از اعضای جامعه که حقوقو آرمان را بهتر می شناسد.
رهبر با تبیین آرمان هایی که موجب اعتلای شرایط جامعه و دستیابی به حق مسلم افراد می شود،آن ها را نسبت بهحقوق خود آگاه میکند و اغلب با شعارهایی چون”استقلال”، “آزادی” ،”رفاه”، “برابری حقوق” ظهور و بروز پیدامی کند.
در کتاب مذکور نیز از جامعه ای حیوانی به عنوان تمثیلی برای رویداد های جامعه ی انسانی یاد شده که با اینمسئله روبرو هستند.
در این جامعه،حیوانات از سختی و مشقت حکمرانی انسان بر خود به ستوه آمده در پی راهی برای پایان بخشیدنبه این شرایط هستند.
حیوانی که از قدرت تحلیل و مطالبه گری بیشتری برخوردار است دیگران را آگاه میکند و خود را به عنوان رهبریکه افراد را در دستیابی به حقوق خود هدایت خواهد کرد،معرفی می کند.
در داستان اعضای جامعه یک خوک را برای رهبری خود می پذیرند؛رهبر در ابتدا با سر دادن شعارهایی جذاب و عامه پسند چون کار کمتر،غذای بیشتر، برابری و محترم بودن تمام حیوانات،آن ها را در مسیر یک حرکت انقلابی قرارمیدهد،شورشی بر علیه انسان هایی که مالک مزرعه ی آن ها هستند و در جهت دستیابی به سود و منفعت ازحیوانات بهره کشی می کنند.
در این جامعه به تدریج نسل بعد متولد می شوند و سالخوردگان بجا مانده نیز چیزی از عامل وحدتشان را بیاد نمیآورند و می پندارند که از ابتدا همین وضع موجود را می خواستند،در چنین جامعه ای دیگر کسی سوالی نمی پرسد واعتراضی ندارند…
