یک طلبه جوان گفت: در شهر ما ۵ حوزه علمیه داریم. ۳ حوزه مخصوص خواهران و ۲ حوزه مخصوص برادران. این مراکز یک بسیج امنیتی ندارند. اغلب این حوزهها هم نزدیک بازار است چون فلسفه و مشی قدمای ما این بوده که حوزه باید به بازار؛ قلب معاش و تردد مردم نزدیک باشد. متأسفانه یک تدبیر امنیتی لازم برای حراست از حوزههای علمیه در مواقع لزوم وجود ندارد که اگر اتفاقی افتاد بتوانند، رسیدگی لازم را انجام دهند.
به گزارش فارس، او ادامه داد: برای مثال در همین جریانهای اخیر، اغتشاشات تا بیستمتری اینجا یعنی حوزه علمیه ما کشیده شد. اغتشاشگران حتی وقتی تابلوی یکی از این مراکز مربوط به دفتر امربهمعروف و نهی از منکر را دیده بودند، گازوئیل ریخته و آتش زده بودند. الآن چه تضمینی هست که اغتشاشگران، وقاحت بیشتری به خرج ندهند و به حوزه علمیه جسارت و بیاحترامی نکنند؟ الآن فقط دریکی از این مراکز سیصد نفر از بچههای مردم همین جامعه درس حوزه و طلبگی میخوانند. جوانان کم سن و سال حدوداً ۱۵، ۱۶ ساله که خوابگاهشان هم همینجاست. متأسفانه هیچ روال و تدبیر امنیتی برای محافظت از حوزههای علمیه و جان روحانیون وجود ندارد. اگر خود شما بخواهید بیایید داخل حوزه، کسی نیست که دم در از شما بپرسد کجا میخواهید، بروید و با چه کسی کار دارید؟ این در مواقع بحرانی مثل حالا این خلأ بیشتر حس میشود و خودش را نشان میدهد.
این طلبه افزود: ما انتظارمان از مسئولان این است که بیایند، قانونی تدوین و تصویب کنند که هم عرصه برای اغتشاشگر و هتاک تنگ شود و هم بدانند هر حرکت اشتباهی که انجام میدهند، عواقبی سخت برایشان دارد. از طرفی امنیت مردم عزیزمان و مراکز مختلف ازجمله مراکز آموزشی و معنوی مانند حوزههای علمیه هم حفظ شود. در جامعهای که حرمت روحانیت نگهداشته شود، چطور میتوان تبلیغ دیانت کرد؟