نخبگان و انتظار تغییر شرایط موجود

به قلم یونس رفیعی منجزی – کارشناس ارشد جامعه شناسی

نخبگان به بخشی از جامعه اطلاق میشود که از نظر قابلیت‌ها یا توانایی‌ها برتر از عامه جامعه معرفی می گردند. جامعه شناسی نخبگان را گروه کوچکی از مردم می دانند که با قرار گرفتن در رأس «هرم منزلت اجتماعی» و «امتیازات»، کنترل سهم نابرابر بزرگی ازامتیازات اجتماعی و نقش هدایت کننده توده مردم را برعهده میگیرند.

براساس نقش نخبگان در هرجامعه ای ؛ آنها هستند که با اتکا بر هوش و ظرفیت و توانایی علمی خود منشاء دگرگونی عظیمی در جامعه می شوند . آنان از طریق تصمیمات خود ، الگوسازی ، علم ، افکار و اندیشه های خود باعث نوآوری و توسعه ی فرهنگی متناسب با شرایط و نیاز جامعه می گردند. تجربه‌های تاریخی نشان داده است که سقوط یا متعالی شدن هر جامعه ای تا حدود زیادی به نقش نخبگان وابسته است و اندیشه و تفکر آن‌ها در اجرای برنامه‌های سیاسی و اجتماعی و چگونگی تحقق خواسته‌های مردم نقشی تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز دارد. در آستانه انتخابات نقش نخبگان اجتماعی در هدایت مردم به سمت انتخابی شایسته اهمیت بسیاری پیدا کرده و در نبود تشکیلات منسجم حزبی و عدم تمایل عامه مردم به برنامه گرایی و گرایش به انتخابات قومیتی ، در شهرهایی که خواستگاه اجتماعی ایلیاتی حاکم میباشد ، نخبگان جامعه میتوانند این خلاء سیاسی – اجتماعی نبود احزاب را پر کند.
نخبگان می توانند هدایت جامعه را بر عهده گرفته و با معرفی کاندیدای اصلح ، آینده چهارساله آنها را بیمه کنند. نخبگان باید شرایط جامعه را برای شهروندان تعریف کنند و با طرح مطالبات اجتماعی و سیاسی جایگاه نماینده مجلس و وظایف و حدود انتظارات از نماینده مجلس را برای مردم تشریح نمایند.

متاسفانه تصور عامه مردم از نماینده آسفالت محلات (وظیفه شهرداری ها)یا اشتغال(وظیفه قوه مجریه)یا اعطای تسهیلات بانکی است . اصلاح این تفکرات و هدایت آنها به سمت صحیح یعنی انتظار قانون گذاری بر عهده ی این نخبگان است.
نخبگان همچنین با ورود فعال و مطالبه گرانه خود می توانند نقش مخرب دلالان سیاسی و عصبیت قومی را در انتخابات کاهش دهند و کاندیداهای نمایندگی را از باج های سیاسی قبل و بعد از انتخابات دور کنند و به سمت برنامه گرایی هدایت نمایند.
امید است در انتخابات اسفند 98 نخبگان از انفعال خارج شده و نقش تعیین کنندگی خود را بر عهده گیرند.