بلاتکلیفی ۲۰ ساله اهالی «پشت برج»؛ مردم همچنان در میان نخاله‌ها و بی‌توجهی مسئولان
دیدبان پرس، در سال‌های گذشته و بر اساس تعهدات و قراردادهای انجام‌شده، تعدادی از منازل این منطقه جابه‌جا شدند و قرار بود پس از جابه‌جایی، عملیات پاکسازی، نخاله‌برداری و ساماندهی اراضی با همکاری شهرداری و شرکت نفت انجام شود و به جای این زمین‌ها، فضای سبز و درختکاری ایجاد شود.
اما پس از گذشت حدود دو دهه، بخش‌هایی از منطقه همچنان در وضعیت نامناسب قرار دارد و مردم در مجاورت حجم زیادی از نخاله‌های ساختمانی و زمین‌های رهاشده زندگی می‌کنند.
این در حالی است که هر بار موضوع تعیین تکلیف و پاکسازی منطقه مطرح می‌شود، توپ میان دستگاه‌های مختلف پاسکاری می‌شود؛ شهرداری مسئولیت را متوجه شرکت نفت می‌داند و شرکت نفت نیز موضوع را به شهرداری مرتبط می‌کند. در این میان، مردم هستند که هزینه این بلاتکلیفی طولانی‌مدت را پرداخت می‌کنند.
وجود نخاله‌ها و زمین‌های رهاشده، علاوه بر ایجاد چهره‌ای نامناسب، زمینه‌ساز مشکلات دیگری نیز شده است. به گفته اهالی، در فصل گرما این محدوده به محل تجمع مار و عقرب تبدیل می‌شود و در فصل‌های دیگر نیز نگرانی‌هایی درباره حضور افراد معتاد و ایجاد پاتوق‌های آسیب‌زا وجود دارد. همچنین این زمین‌ها به محل تجمع و پناهگاه سگ‌های ولگرد تبدیل شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از اهالی در ساعات تاریکی شب، امنیت کافی برای تردد در کوچه‌ها و محله ندارند.
از سوی دیگر، نخاله‌ها در مجاورت جاده و منازل مسکونی رها شده‌اند و با وجود گذشت سال‌ها، حتی حداقل امکانات و فضای سبز متناسب با نیاز مردم در این محدوده ایجاد نشده است.
مطالبه اصلی مردم روشن است: اگر امکان جابه‌جایی کامل ساکنان وجود ندارد، حداقل باید نسبت به پاکسازی، نخاله‌برداری، ایمن‌سازی و ایجاد فضای سبز در این منطقه اقدام شود.
اهالی همچنین خواستار آن هستند که بخشی از اعتبارات مربوط به عوارض و مسئولیت‌های زیست‌محیطی و آلایندگی، در صورت وجود ظرفیت قانونی، برای ساماندهی همین منطقه و رفع مشکلات مردم هزینه شود.
مردم پشت برج انتظار ندارند پس از ۲۰ سال، دوباره وعده بشنوند؛ آنها خواهان تعیین تکلیف، اقدام عملی و زمان‌بندی مشخص هستند.
پیشنهاد می‌شود مسئولان مربوطه، به‌ویژه دستگاه‌های متولی، یک بازدید میدانی و حتی سرزده از منطقه داشته باشند و شرایط زندگی مردم را از نزدیک ببینند؛ نه در قالب گزارش‌های اداری، بلکه همان‌گونه که واقعاً وجود دارد.
سؤال ساده اهالی این است:
آیا مسئولان حاضرند خودشان، خانواده و فرزندان و نوه‌هایشان در چنین شرایطی و با این میزان از کمبود امکانات زندگی کنند؟
اگر پاسخ منفی است، پس مردم پشت برج نیز حق دارند از حداقل امکانات یک زندگی ایمن و سالم برخوردار باشند.
همان‌گونه که در سخن معروف منسوب به امام علی(ع) آمده است:
«آنچه را برای خود نمی‌پسندید، برای دیگران نیز نپسندید.»
مردم پشت برج بیش از هر چیز خواهان پایان این بلاتکلیفی ۲۰ ساله هستند؛ اگر جابه‌جایی امکان‌پذیر نیست، پاکسازی، نخاله‌برداری، ایمن‌سازی و ایجاد فضای سبز، حداقل حق مردم این منطقه است.
در غیر این صورت، اهالی اعلام کرده‌اند ناچار خواهند بود موضوع را از طریق دستگاه‌های نظارتی از جمله بازرسی کل پیگیری کنند تا مشخص شود مسئولیت اجرای تعهدات بر عهده کدام دستگاه است و چرا پس از نزدیک به دو دهه، هنوز این مطالبه مردمی به نتیجه نرسیده است.
