دیدبان پرس ،ساسان اشکش// در روزهایی که شورای شهر اهواز زیر سایهی اختلافات درونی، بیثباتی مدیریتی و تعلل در انجام وظایف قانونی در آستانهی انحلال قرار گرفته بود، زمزمهی استیضاح شهردار کورسوی امیدی در دل منتقدان روشن کرد. اما این طرح نهتنها به سرانجام نرسید، بلکه با واکنشی غیرمنتظره از سوی رضا امینی، شهردار اهواز، مواجه شد؛ جایی که با لحنی قاطع اعلام کرد:
«یا مرگ یا تصمیم شورا، مرا از اهواز جدا میکند.»
تصمیمی که ارادهها را برای انحلال شورای شهر قویتر کرد و تلاشها را بیشتر؛ بهنوعی، امینی میماند، حتی اگر ماندنش سرنوشتی جز انحلال شورا نداشته باشد.
امینی، شهردار اصفهانی که با شعار تحول و پشتوانهی پیروزی حامیانش در شورای شهر، سکان مدیریت شهری را بهدست گرفت، نهتنها تحولی رقم نزد، بلکه یادآور روزهایی شد که تصمیمات کلان شهری خوزستان در اتاقهایی دور از خاک جنوب و بیتوجه به بافت اجتماعی و فرهنگی اهواز گرفته میشد.
با شدت گرفتن انتقادها، طرح سؤال از شهردار وارد مسیر رسمی شد. ورود نمایندگان مردم به ماجرا، بحث عزل امینی را جدیتر کرد و فضای شورا را به نقطهی جوش رساند.
اما نقطهی عطف ماجرا زمانی رقم خورد که جلسهی شورای حل اختلاف در آستانهی رأیگیری برای انحلال شورا بود؛ در اقدامی بحثبرانگیز، مهدی جمالینژاد، استاندار اصفهان، وارد میدان شد. بهگفتهی برخی منابع محلی، همین ورود موجب توقف روند رأیگیری و تعویق تصمیمگیری به جلسات بعدی شد.
جمالینژاد گویی تمام دغدغههای استان خود را به کناری نهاده و اسب حمایت را زین کرده تا در میدان دفاع از همولایتیاش جولان دهد؛ اقدامی که بهتلخترین شکل ممکن احساسات مردم اهواز را جریحهدار کرده است. این ورود، اگرچه از منظر حقوقی محل مناقشه است، اما در افکار عمومی بهعنوان نماد دخالت بیرونی در سرنوشت شهری تعبیر شده است.
در این میان، موالیزاده، استاندار خوزستان، که زیر بار انتقادات قرار دارد، با سکوت و انفعال در برابر جمالینژاد، بیش از پیش نشان داد که چرا سیل اعتراضات بهسوی او روانه شده است. سکوتی که در برابر صدای بلند لابیگری، بوی تسلیم میدهد و جایگاه مدیریتی استان را در افکار عمومی متزلزل کرده است.
اکنون باید دید آیا مخالفان امینی، که اینبار مصممتر از همیشه ظاهر شدهاند، میتوانند با انحلال شورا، شهردار را از میدان خارج کنند؟ یا امینی، با تکیه بر یارانش در شورا و حمایت هماستانیهایی چون استاندار اصفهان، میدان را از آن خود خواهد کرد؟
جدال بر سر شهردار و شورای شهر، امروز دیگر صرفاً یک نزاع اداری نیست؛ بلکه آزمونیست برای سنجش توانایی استاندار خوزستان و نمایندگان مردم، و مهمتر از آن، محک ارادهی عمومی در برابر نفوذ چهرههای غیربومی.
آیا مخالفان امینی میتوانند توان خود را اثبات کنند؟ یا لابیگری اصفهانی همچنان در بازیهای سیاسی خوزستان دست بالا را دارد؟
اهواز امروز نهتنها با بحرانی مدیریتی دستوپنجه نرم میکند، بلکه در آستانهی یک انتخاب تاریخی ایستاده است:
بازگشت به مدیریت بومی یا ادامهی مسیر با چهرههایی که خاک خوزستان را تنها از پشت شیشه دیدهاند.
