دیدبان پرس//در خلیج فارس، هیچ کشوری به اندازهی قطر میان ایران و آمریکا اینقدر نزدیک به خط آتش نیست. کشوری کوچک اما اثرگذار که خوب میداند یک جرقهی اشتباه، میتواند امنیت، اقتصاد و حتی نقش سیاسیاش را زیر و رو کند. از همینجاست که مخالفت قطر با هرگونه جنگ میان تهران و واشنگتن، نه یک موضع احساسی، بلکه یک انتخاب کاملاً حسابشده است.
قطر میزبان بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه است؛ پایگاهی که در هر درگیری احتمالی، نخستین هدف پاسخ ایران خواهد بود. دوحه نمیخواهد خاکش به میدان نبرد تبدیل شود؛ نه برای آمریکا، نه برای ایران و نه برای هیچکس دیگر.
در کنار این، رابطهی قطر با ایران رابطهای پرتنش نیست. دو کشور بزرگترین میدان گازی جهان را با هم مدیریت میکنند و ثبات این همکاری برای اقتصاد قطر حیاتی است. جنگ، این همکاری را نابود میکند و امنیت انرژی قطر را به خطر میاندازد؛ آن هم در زمانی که صادرات گاز مایع، ستون اصلی قدرت اقتصادی دوحه است.
اما دلیل مهمتر، هویت سیاسی تازهای است که قطر برای خود ساخته: کشوری کوچک اما میانجیگر، فعال و اثرگذار. دوحه سالهاست که با میانجیگری در پروندههای منطقهای وزن سیاسیاش را چند برابر کرده. جنگ ایران و آمریکا این نقش را از بین میبرد و قطر را مجبور به انتخاب یک طرف میکند؛ چیزی که با استراتژی «تعادلسازی» این کشور سازگار نیست.
برای قطر، جنگ فقط یک درگیری دوردست نیست؛ تهدیدی است که میتواند همهچیز را از امنیت گرفته تا اقتصاد و نقش منطقهایاش، در یک لحظه بر باد دهد. به همین دلیل است که دوحه، بیش از هر چیز، از شعلهور شدن این آتش میترسد؛ آتشی که اگر روشن شود، خاکسترش بر سر همهی خلیج فارس خواهد نشست